gülüşünü özledim....
öyle bütün dünyamı doldururdu hani
sen güldüysen bütün güller gülerdi
kocaman gökyüzü şu savrulan bulutlar gülerdi
sen güldüysen benim içim gülerdi
sen güldüysen ısıtırdı güneş
sen güldüysen serinletirdi rüzgar
sen güldüysen dönerdi dünyam...
şimdi yoksun uzaklardasın
gülüşünüde alıp gittin ya
herşey birbirine karıştı
günüm yok
gecem yok
yazım yok
baharım yok
yağmurum yok
ne gece ne gündüz
gri bir zamanın içinde
yapayalnız bıraktın beni
gülüşünü özledim....
13 Haziran 2009 Cumartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder